Dawno, dawno temu moi rodzice przyjaźnili się z pewną Krysią. Krysia mieszkała
pod Łęczycą i zajmowała się hodowlą gęsi. Na skalę przemysłową. Miała stada
liczące plus minus 10 - 20 tysięcy sztuk. Ponieważ kontakty towarzyskie
układały się intensywnie, surowca nie brakowało, stąd też doskonale pamiętam
smak gęsiny w wersji pieczonej, faszerowanej, marynowanej, gotowanej i każdej
innej - wyśmienitej.
Od pewnego czasu Pani od gąsek nie bywa już u moich rodziców, z tego co wiem gąsek też już nie hoduje, ale zawsze te „ptice” będą mi się z nią kojarzyć. W razie by kiedyś czytała tego bloga - przesyłam serdeczne pozdrowienia :-)
Kiedy więc dostałam SMSa od Karoliny, że szuka wspólnika do gęsi w Rzymiance, długo się nie zastanawiałam. Umówiliśmy się w dwie rodziny na niedzielne popołudnie. Nie mogłam się doczekać tego spotkania, tak jak zawsze ekscytuję się na zapas zapowiedzianymi ucztami.
Zasiedliśmy przy ślicznie nakrytym okrągłym stole. Przy stole obok Pan kucharz dzielił upieczoną specjalnie dla nas w całości gąskę, nakładał na talerze i kusił zapachami.
.jpg)
Pieczeń podzielono na 6 części, rozdysponowano demokratycznie nadzienie - pyszna kasza perłowa z wątróbkami drobiowymi i podawano z modrą kapustą z rodzynkami. Uczta godna Świętego Marcina, może nawet wszystkich świętych J Wszystko świetnie doprawione, mięso może odrobinę przesuszone, ale za to kapusta rewelacyjna.
Wciąż się uśmiecham na wspomnienie wieczoru J
Od pewnego czasu Pani od gąsek nie bywa już u moich rodziców, z tego co wiem gąsek też już nie hoduje, ale zawsze te „ptice” będą mi się z nią kojarzyć. W razie by kiedyś czytała tego bloga - przesyłam serdeczne pozdrowienia :-)
Kiedy więc dostałam SMSa od Karoliny, że szuka wspólnika do gęsi w Rzymiance, długo się nie zastanawiałam. Umówiliśmy się w dwie rodziny na niedzielne popołudnie. Nie mogłam się doczekać tego spotkania, tak jak zawsze ekscytuję się na zapas zapowiedzianymi ucztami.
Rzymiankę lubię zawsze, ale najbardziej w maju, kiedy
organizują festiwal szparagów i proponują szparagożercom najlepsze dania
szparagowe EVER. Ale o tym innym razem.
Zasiedliśmy przy ślicznie nakrytym okrągłym stole. Przy stole obok Pan kucharz dzielił upieczoną specjalnie dla nas w całości gąskę, nakładał na talerze i kusił zapachami.
.jpg)
Pieczeń podzielono na 6 części, rozdysponowano demokratycznie nadzienie - pyszna kasza perłowa z wątróbkami drobiowymi i podawano z modrą kapustą z rodzynkami. Uczta godna Świętego Marcina, może nawet wszystkich świętych J Wszystko świetnie doprawione, mięso może odrobinę przesuszone, ale za to kapusta rewelacyjna.
Wciąż się uśmiecham na wspomnienie wieczoru J
Osobiście nie piekłam jeszcze nigdy kaczki, ale jak tylko
wpadnie mi gdzieś w oko, pod koła albo sama do lodówki, na pewno nie pozwolę
jej uciec J
PS. I to wcale nie tak, że nic innego nie robię, tylko się
szlajam po knajpach ;-)
Komentarze
Prześlij komentarz