Love Pomidorove

Wcale nie miałam tego w planach. W tym roku w ogóle nie chciałam zabierać się za pomidory. Nawet namiętnie nie gromadziłam słoików, jak w ubiegłych latach. To akurat zemściło się na mnie „pędzikiem”.

Miałam przez pół wakacji leżeć chora w łóżku i pachnieć. Miałam odpoczywać w miękkich pieleszach na kanapie przed telewizorkiem i kopytkiem na temblaku.

No ale cóż. Życie pisze lepsze scenariusze, niż nasze marne ziemskie plany.

Miała być operacja kolana, pusta głowa i laba. Operację odwołano, więc rzuciłam się w wir działań. Czy się rzuciłam czy zwyczajnie nie zdążyłam jeszcze wyhamować, kwestia rozstrzygnięcia na inną okazję, ważne że działałam.

W każdym razie, gdy któregoś popołudnia przejeżdżałam ulica Nową w Palędziu i na bramie jednego z sąsiadów zobaczyłam tabliczkę POMIDORY, nie umiałam się opanować. Zatrzymałam się natychmiast, z myślą, że jeśli dziś nie kupię pomidorków, to na pewno jutro już ich nie będzie. Za całe 40,- Złotych polskich kupiłam 10 kg cudownych, niewymiarowych, ogromnych, słodkich, kształtnych, czerwonych piękności. Te pomidory nie mieszczą się absolutnie w żadnych normach Unii Europejskiej, nie zmieszczą się w żadnej międzynarodowej, ustandaryzowanej skrzynce  i są, a właściwie były przepięknie dojrzałe.

W kuchennym szale te cudowności przerobiłam na przecier pomidorowy (a może bardziej sok, kwestia nazwy), ketchup (a może przecier wielowarzywny z pomidorami), suszone w słońcu pomidorki oraz oczywiście obiadki wszelakie.

 

Pozwolę sobie podzielić się z Wami przepisem (dość ogólnym) na ketchup.

W jednym garze gotuję drobno pokrojone: 2 marchewki, 2 pietruszki, 1 seler, 3 cebule i 1 buraka (dla koloru) w małej ilości wody. Solę, pieprzę, dodaję świeżą bazylię, 2 ząbki czosnku.

Gdy warzywa są miękkie, dodaję pomidory w kawałkach (ze skórką i gniazdami nasiennymi) i całość gotuję. Pomidorów powinno być  dwa razy więcej niż warzyw pozostałych. Wszystko pogotować, aby odparować wodę.

Gdy wszystko będzie ugotowane, wszystko zmiksować, a następnie przetrzeć bardzo dokładnie jeszcze przez sito. Popróbować i dosmaczyć według uznania. Następnie zasłoikować (lub zabutelkować) i zapasteryzować około 30 minut.

Brzmi banalnie prawda? Wielkiej filozofii nie potrzeba do zrobienia tej pyszności. Proporcje także zależą wyłącznie od naszych możliwości i zasobów. Danie jest jednak nieco czasochłonne, ale warto.

 

Hm… wciąż mam jednak mało. Dziś może jeszcze podjadę do sąsiadów po kolejną porcję. W końcu, sok pomidorowy zawsze z mojej spiżarni wychodzi pierwszy. A gdy za oknem takie cudowne słońce – grzech nie ususzyć pomidorków J

 

Na koniec jeszcze fotka mojego obiadku: Kasza pęczak z sosem bazyliowo - pomidorowym z kurczakiem. Mmmmmniam